En heeft Doris Lessing dan echt ongelijk?

Doris Lessing bij de aanvaarding van de Nobelprijs literatuur:

What has happened to us is an amazing invention – computers and the internet and TV. It is a revolution. This is not the first revolution the human race has dealt with. The printing revolution, which did not take place in a matter of a few decades, but took much longer, transformed our minds and ways of thinking. A foolhardy lot, we accepted it all, as we always do, never asked: “What is going to happen to us now, with this invention of print?” In the same way, we never thought to ask, “How will our lives, our way of thinking, be changed by the internet, which has seduced a whole generation with its inanities so that even quite reasonable people will confess that, once they are hooked, it is hard to cut free, and they may find a whole day has passed in blogging etc?”

Het blogstormpje over het Standaardartikel verzinkt in het niets bij de online verontwaardiging en het misprijzen over  Lessing de Nobel-Luddiet 🙂 .  Maarre, voel jij je comfortabel als je jezelf deze vragen stelt:

  • hoe vaak kan je nadien vertellen wat je echt geleerd hebt na een avondje surfen?
  • het internet is een onuitputtelijke bron van kennis, just a few clicks away. Klopt, maar hoe veel van je tijd maak je daar écht gebruik van? Blijf je vaker niet ergens plakken “onderweg”?
  • wanneer is de laatste keer dat je echt hebt geworsteld en gezucht bij een lastige lange tekst, een boek, waarbij je écht iets nieuws leerde? Vluchten we met zijn allen niet verslaafd aan fragmentarische weetjes, instant-info, hapklare factoids die enkel ons wereldbeeld bevestigen? (want iets anders kost teveel moeite?)

(image van Techcrunch)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in afleiding, afstomping, bloggen, boeken, Doris Lessing, internet, lezen, literatuur, luddieten, luddisme, Nobelprijs, P, verstrooiing, vervlakking. Bookmark de permalink .

5 reacties op En heeft Doris Lessing dan echt ongelijk?

  1. Benjamin zegt:

    – Soms 🙂
    – Had ik vroeger ook met papieren encyclopedieën
    – En pre-internet was dat anders? Quizavonden, toogpraat?

  2. Pieterr zegt:

    Ah! Jij was ook zo’n nerdje dat voor zijn plezier in een encyclopedie zat te lezen!

  3. hidh zegt:

    Wat hebben we allemaal toch veel gemeen met elkaar hee!

  4. Benjamin zegt:

    Oh jaaa, uuuuuren in Lar(r)ousse en Winkler Prins *nerdsmiley*

  5. futtta zegt:

    even iets copy/pasten uit een interview met Jan Blommaert op indymedia:

    IM: “In het hoofdstuk over vrije meningsuiting heb je het over een contradictie die je vaststelt tussen enerzijds de gigantische informatiemogelijkheden, zoals google, en anderzijds de lage graad van geïnformeerdheid bij de burger. Hoe kan je die verklaren?”

    JB: “Op zich is het fenomeen heel eenvoudig. Het feit dat je een Delhaize binnenstapt waar een miljoen artikelen liggen, wil nog niet zeggen dat al die artikelen van jou zijn. Je gaat er een aantal uitpikken volgens een bepaald patroon. Je gaat niet alles kopen in de winkel en je weet ook op voorhand dat dat niet kan. Het hele idee dat we hebben van consumeren gaat precies over die selectiviteit, die heel vaak ook gebaseerd is op informatie. Bijvoorbeeld over prijs, over kwaliteit, over wat je nodig hebt, over je eigen voorkeur. Daardoor heb je redenen om bepaalde producten uit de rekken te halen en andere niet.
    Vandaag wordt er in dat grote verhaal over de informatiemaatschappij, gesuggereerd dat iedereen geïnformeerd is, omdat er een gigantische Delhaize aan informatie bestaat. Met andere woorden: de illusie dat iedereen maar die Delhaize moet binnengaan om geïnformeerd te worden. Dat is totaal absurd. Ook historisch is het fenomeen waar we nu voor staan een enorme uitdaging. In de 18de eeuw had je nog mensen die álles gelezen hadden. Dat was met wat inspanning nog te doen, want het aantal boeken bedroeg 10 à 15.000. Ik denk dat ik dat ondertussen gelezen heb in mijn leven, dus ik zou in de 18de eeuw iemand kunnen geweest zijn die alles had gelezen en dus ook iets wist over alles. Vandaag is dat niet meer mogelijk. Er is gewoon veel te veel informatie. Je kan zelfs met moeite de basisliteratuur van je eigen vakgebied bijhouden en dat is een deel van een deel van een deel van een deel van alles wat verschijnt. Meer en meer hebben we daarom mensen nodig die een bepaalde methodologie hebben of aan anderen kunnen aanleren om uit die enorme supermarkt die dingen uit te gaan kiezen die goed zijn, die nuttig zijn, die overeenstemmen met behoeften en verlangens, die ook deugdelijk zijn, een beetje zoals Test-Aankoop doet.”

    het volledige artikel (een goeie brok denkvoer) vind je op
    http://www.indymedia.be/en/node/25336

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s