Een groot musicus is aan mij verloren

We zijn nogal gevoelig voor muziek hier ten huize. Daarmee bedoel ik: muziek is een gevoelig punt.

Het zit zo: ik werk altijd in stilte. En dus moet H een koptelefoon op. Dat lijkt mij even logisch als het rookverbod in publieke ruimten: net zoals je niemand kan dwingen tot meeroken, kan je niemand dwingen tot meeluisteren.

H beweert dan dat ik amuzikaal ben. Oh ja? Nee hoor! En dat kan ik wetenschappelijk bewijzen met mijn resultaten uit deze testen:

Muzikaal geheugen

Het heet de “Tonedeaf Test“, maar eigenlijk test het of je het verschil kan horen tussen 2 stukjes muziek die na elkaar gespeeld worden. Geslaagd met onderscheiding, slechts 30% doet het beter dan mij!

Ritmegevoel

Geen wonder dat de mensen naar mijn staan te gapen op de dansvloer, kijk maar eens hoe goed ik ritmes kan onderscheiden, een “outstanding performance“:

Pitch Perception

M.a.w. hoe goed kan je het verschil tussen tonen horen.

Hmmm, “possible pitch perception deficit”. Vandaar waarschijnlijk dat H mij dan weer verbiedt om te gaan zingen in zijn bijzijn. Wat mij enige onderhandelingsruimte geeft. Als hij muziek opzet, ga ik meezingen!

Lees meer over de testresultaten. Gevonden via.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in amuzikaliteit, gehoortest, koptelefoons, musicus, muziek, muzikaal geheugen, muzikale test, muzikaliteit, P, ritmegevoel, test, tonaal dictee, toondoofheid, toongevoel, zelftest. Bookmark de permalink .

5 reacties op Een groot musicus is aan mij verloren

  1. joen zegt:

    Ik ontwaar hier een huiselijk geschil? In vrede oplossen, mannen, daar kom je het verst mee. Aan H: met die hoofdtelefoon kun je het lekker knoeterhard zetten. Aan P: dat het je stoort, kan; ik heb muziek nodig om te functioneren, maar sommige mensen niet, heb ik al gemerkt. Let them be.

    Verder ga ik voor de testen passen, aangezien ik sowieso maar voor 70% hoor… Ik voel me al gediscriminaterd op voorhand.

  2. hidh zegt:

    Ja maar Joen, meer is niet altijd beter, en luider is niet altijd mooier… Volgens mij is het compromis hier dat ik de eisen van P moet overnemen – dat kan toch nooit de bedoeling zijn?
    Ik heb een beter idee: ik pas me aan door af en toe mijn koptelefoon op te zetten, P past zich aan door af en toe vlees te eten (als ik kook). Deal?

  3. pieterr zegt:

    zou jij niet beter met Joen gaan samenwonen?

  4. hidh zegt:

    Hmm, interessant idee ja…
    Joen, interesse in een appartement met zeezicht?

  5. pieterr zegt:

    Pfff.
    Breng die verrekijker maar mee hoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s