Onsuggesties

Man ist was man ißt – aber zoals iedereen weet die bij vreemden thuis onmiddellijk de boekenkast inspecteert: man ist auch was man lest. De Unsuggester van Librarything (dank aan Michel Vuijlsteke voor het signaleren) gebruikt dat principe in omgekeerde richting. Voer hier de titel in van een boek dat je goed vindt, en het systeem laat zien wie je niet bent!

Ik begon met Charles Taylor’s Sources of the Self – een boek dat ik te pas en te onpas in mijn vriendenkring te berde breng als ware het mijn bijbel (oei!). De eerste onsuggestie die ik daarop terug krijg is Dan Brown’s Angels and Demons, en elders in de lijst komt Brown nog vele malen terug. Dat klopt! De Da Vinci Code vond ik een mislukte Hollywoodimitatie van Eco’s Slinger van Foucault, en van een voorloper of navolger van dat boek heb ik geen hogere verwachtingen.

Op twee staat Douglas Adams’ Ultimate Hitchhiker’s Guide to the Galaxy. Een uitbijter denk ik, want ik vond de Hitchhiker’s Guide namelijk wél leuk – 15 jaar geleden al, toen ik hem las.

Op zeven The Fountainhead, de eerste succesvolle roman van Ayn Rand (die ik niet heb gelezen). Intrigerend! Waarom zouden liefhebbers van Taylor een hekel hebben aan Rand? Zou dat iets te maken hebben met Rand’s kapitalistische libertarisme, aangezien Taylor toch meer een communitarist is? Blijkbaar bestaat er tussen hun respectievelijke aanhangers weinig overlap – dat geeft te denken.

Vele malen op de lijst: Stephen King en andere fantasy-auteurs. Klopt, ik heb niks met genres als fantasy, horror of SF – zonder de ironie van de Hitchhiker’s Guide of de pretentieloosheid van Harry Potter (zie hieronder) zijn die me te vergezocht en natuurwetenschappelijk te onrealistisch.

Verrassende aanwezigen zijn dan toch weer Harry Potter en Roald Dahl’s Charlie and the Chocolate Factory. Te kinderlijk voor ernstige filosofen? Dahl heeft toch dubbele bodems genoeg, zou je denken. Ik heb beiden met veel plezier gelezen, al was ik op een gegeven moment wel uitgepotterd en denk ik dat Charlie hem ruim zal overleven.

O ja: The Devil wears Prada. Niet doen, zegt de Unsuggester. Shopping-nichten lezen blijkbaar geen Taylor, of omgekeerd.

Nog maar eens een nieuwe tijdloze favoriet ingevoerd: Jane Austen’s Emma. Onsuggesties: vooral veel stichtelijke werken met een christelijke ondertoon (Nine marks of a healthy church, New Testament introduction) – born again christians lezen blijkbaar geen negentiende-eeuwse damesromans. Ook andere zweeflit (The Golden Dawn – a complete course in practical ceremonial magic) is ruim aanwezig in de onsuggestielijst. Hoera, zeg ik, want dat klopt allemaal. Ook boeken over software, snel rijk worden of breien (!) moet ik niet lezen.

Derde poging: Catch-22, van Joseph Heller. De onsuggesties overlappen met die van Emma: veel, heel veel, christelijk werk, en fantasy. En breien – vooral niet doen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in boeken, catch-22, charles taylor, dan brown, douglas adams, H, harry potter, jane austen, literatuur, stephen king, the devil wears prada, umberto eco, unsuggester. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s